30 06

Przez setki lat gorset był integralnym elementem kobiecej garderoby. Został zapomniany i ponownie do niego powrócono. Był ubóstwiany, lub uważany za narzędzie tortur. Droga, jaką przeszły gorsety jest długa i kontrowersyjna, ale dziś znów jest w modzie, znów jest istotny, a nawet więcej – jest ekskluzywnym dodatkiem.

Celem tego tekstu jest stworzenie nowej i nowoczesnej wersji gorsetu, wygodnej w obsłudze i jednocześnie zachowującej swoje podstawowe funkcje. Aby zrealizować zadanie, należy przede wszystkim przynajmniej krótko przeanalizować historię rozwoju gorsetu, aby zidentyfikować jego główne wady z pozycji współczesnych kobiet. Gorsety i półgorsety to znak zmian dla nowoczesnej mody.

Wielu stylistów interpretuje gorset jako szeroki elastyczny pas do opinania talii, a stanik jako część kobiecej sukienki, obejmującej klatkę piersiową, plecy i boki. Późniejsi autorzy uważają, że gorset to specjalny pas napinający dolną część klatki piersiowej i brzuch, aby nadać sylwetce wymiary.

Stanik, to część sukni damskiej obejmująca klatkę piersiową, plecy i boki; w XV w. z gorsetu przekształcił się w niezależną część ubioru składającą się z dwóch połówek połączonych sznurowaniem z przodu. Współcześni eksperci widzą w gorsecie specjalny pas, dolny gorset z metalowymi listwami, który ściąga dolną część klatki piersiowej i brzucha w celu nadania sylwetce smukłości. Podobnie też działa półgorset.

Z tych definicji wynika, że główną cechą gorsetu jest jego funkcja ściągania talii. Stanik nie ma tej funkcji.

Pierwowzór gorsetu występował już u ludów antycznych. Greckie i Rzymskie piękności pod chitonami i tunikami nosiły skórzane paski i wstążki, które podkreślały talię, nadając odpowiedni kształt piersi. Upadek Cesarstwa Rzymskiego doprowadził do wolności kobiet od wszelkiego rodzaju wstążek i pasów, które odgrywały rolę gorsetu.

W XII w. w związku z modą na obcisłe ubrania dopasowany stanik ze sznurowaniem ściskał kobiece piersi jak stalową zbroję. Trzy wieki później we Francji panie zawiązywały pas pod biustem, aby go podnieść.

Gorset w Anglii był wąskim pasem z gęstej tkaniny. W XVI w. w Europie pojawił się skórzany gorset. Pragnienie doprowadzenia kobiecej postaci do ideału osiągnęło szczyt w XVI wieku w Hiszpanii. Tutaj gorsety były wykonane z metalu i skóry, więc sukienka była usztywniona prawdziwą skorupą, w którą kobieta dosłownie wchodziła, ponieważ sukienka naciągnięta na gorset i ramę spódnicy po prostu stała na podłodze. Następnie zapinano tę sukienkę z dużym trudem z tyłu, a kobieta znalazła się w ciasno zamkniętej szacie, a jej ciężko wykrochmalony kołnierz, jak z kamienia młyńskiego uzupełniał go, co nie pozwalało na kręcenie głową i nawet nie było łatwo spojrzeć w bok.

Z czasem gorsety zaczęły być wykonane z fiszbinów wielorybich, różnych tkanin, satyny, ozdobionych koronką. Wady figury zostały zrekompensowane specjalnymi nakładkami.

W XVIII w. gorset nabrał wyglądu i był noszony pod lekką dolną koszulą wykonaną z bawełny lub muślinu. Gorset był mocno sznurowany, aby talia była jak najcieńsza. Wąska talia odpowiadała estetycznym ideałom Europy przez długi czas od późnego średniowiecza do drugiej połowy XIX w. W połowie XVII wieku. we Francji wynaleziono gorsety, za pomocą których można było zacisnąć talię do obwodu 40 cm i jednocześnie nadać klatce piersiowej piękną półkolistą linię.

Rewolucja francuska, wraz z arystokracją obaliła również dominację gorsetu. Ale jeszcze przed rewolucją kobiety w wioskach po prostu odmawiały używania fiszbinów, preferując stanik ze sznurkiem, który nie ściskał zbyt mocno piersi. Był noszony na spódnicy i koszuli, aby nie przeszkadzał w pracy. Po 1810 gorset powrócił do mody na prawie sto lat.

Gorset zmieniał się zgodnie z modą – czasem podkreślał, czasem ukrywał części figury. Damski gorset z początku 1880 roku nie pozwalał kobiecie siedzieć prosto. Pod koniec XIX i na początku XX w. dla sylwetki w kształcie litery S stworzono gorset do bioder i dolnej części klatki piersiowej, aby biust był mocno wysunięty do przodu. Gorsety były zawsze sznurowane na plecach, co wymagało pomocy z zewnątrz.

Na początku XX w. gorset został pokonany przez środowisko medyczne. Lekarze wypełnili czasopisma i gazety przerażającymi ujęciami i rysunkami kobiet ze zniekształconymi, pokręconymi szkieletami. Liczne artykuły wyjaśniły, że nierzadko choroby pochodzą z tego urządzenia. Przyczyniło się to do odrzucenia gorsetu.

W 1905 r. projektant mody Paul Poiret zaproponował koszulę bez gorsetu i natychmiast się to przyjęło. Wydawało się, że gorsety zniknęły teraz na zawsze. Nie były noszone w okresie od 1914 do końca lat 30.

W latach 90. pomysł gorsetu często pojawia się wśród projektantów w postaci gorsetów, biustonoszy, staników, sukienek stanikowych, garniturów biznesowych i sukienek wieczorowych.

Należy zauważyć, że ten element garderoby nigdy nie opuścił całkowicie sceny mody. Słynna twórczyni ekstrawaganckich modeli Vivienne Westwood nieustannie zwracała się w swojej pracy do gorsetów.

Specjalista od gorsetów Peter Soronen, który założył własną firmę w Chicago w 1994 r., z dumą przyznaje, że nawet klientki po pięćdziesiątce w jego produktach czują się świetnie, a co najważniejsze, mogą ponownie poczuć się młodo, gorset pozwala ukryć pewne wady figury związane z tym wiekiem.

Tak więc na początku XXI wieku. moda, dokonując pełnego obrotu, powróciła do romantyzmu i luksusu nowoczesności. Dziś moda zmienia się szybko i nie jest już tak sztywna, aby dyktować, co, gdzie i kiedy nosić. Jednak w ostatnich latach kobiety coraz chętniej zakładają gorsety i krynoliny – coś, z czym tak ciężko walczyły prawie 150 lat temu.

Nowoczesny gorset to element odzieży damskiej w postaci szerokiego pasa z wszytymi elastycznymi płytkami, ściśle obejmujący dolną część klatki piersiowej i brzuch, aby nadać sylwetce niezbędny wygląd i miękkie podparcie biustu. Zwykle sznurowanie wykonuje się z jednej lub więcej stron.

Najczęściej gorset jest używany do tworzenia pożądanej sylwetki. Podkreśla smukłą sylwetkę, wizualnie zmniejszając talię i powiększając ramiona. Wspiera klatkę piersiową, tworząc wrażenie objętości i elastyczności. Tworzy pożądaną i modną postawę.

Zwykle gorset obejmuje tułów, zaczynając od poziomu pach lub bezpośrednio pod klatką piersiową i kończąc na udach, czasami wchodząc na nie, a w rzadkich przypadkach sięgając do kolan. Znany jest również krótszy rodzaj gorsetu obejmujący tylko talię. Na niektórych gorsetach przymocowane są podwiązki do pończoch.

Gorset podpiera klatkę piersiową od dołu, a tym samym jest antypodą biustonosza, który przenosi ciężar klatki piersiowej na ramiona, wspierając ją za pomocą pasków.

Nowoczesne gorsety są szyte z miękkiego materiału ze sztywnymi elastycznymi wstawkami z drewna, lub stali w specjalnie zaprojektowanych kieszeniach. Po jednej stronie gorsetu wykonuje się sznurowanie. Za jego pomocą regulowana jest talia gorsetu. W przypadku gorsetów ze sznurowaniem z tyłu często wykonuje się dwie sztywne deski wykonane z drewna lub stali z zapięciami dla wygodniejszego zdejmowania i zakładania.

Krótki przegląd historii rozwoju gorsetu ujawnił kolejną bardzo istotną cechę odróżniającą gorset od stanika. Gorset był noszony pod lekką koszulą wykonaną z bawełny lub muślinu i mocno sznurowany, a stanik sznurowany, niezbyt ściskający klatkę piersiową, był noszony na spódnicy i koszuli. Gorset był zatem przedmiotem asortymentu bielizny, a stanik stanowił element odzieży wierzchniej. Łączyła je obecność sznurowania.

Dziś naukowcy w swoich badaniach zwracają dużą uwagę na gorsety do modelowania sylwetki. Najwięcej nowych rozwiązań technicznych stosują Japończycy. Interesujące są opracowane przez nich rozwiązania techniczne odzieży gorsetowej z miseczkami, w tym kształtujące strefę dekoltu, wizualnie zwiększającą objętość biustu i podnoszącą go.

Belgowie zaproponowali konstrukcję gorsetu, nieco podobną w wyglądzie do ogólnie przyjętych opcji, ale mającą pięć pionowych linii usztywnienia, które można wykorzystać w stroju ślubnym lub sukience wieczorowej. Modelujący kształt ciała odzież z elastycznymi detalami w niektórych obszarach klatki piersiowej i pleców została opracowana przez Japończyków, przy czym siła ściskania części w kierunku poprzecznym odzieży jest większa niż siła ściskania w kierunku wzdłużnym.

Amerykanie zaprojektowali odzież z elastycznej tkaniny, która koryguje wady sylwetki użytkowników od bardzo małych do bardzo dużych rozmiarów, a po zdjęciu z ciała odzież odzyskuje swoje pierwotne wymiary].

Aktywnie prowadzone są badania nad materiałami stosowanymi do gorsetów. W Ameryce opracowano podkładkę do bielizny gorsetowej zawierającą warstwę materiału formującego z pianki o zmniejszonej grubości osiągniętej przez cięcie materiału lub prasowanie. Taka wyściółka nie wymaga użycia elastycznych elementów i nie zawiera szwów, które mogą być widoczne przez odzież.

Aby zapobiec rozciąganiu, Brytyjczycy opracowali nieelastyczny element, który można przyszyć lub przykleić do elastycznej części gorsetu. Inna angielska wersja fiszbinu realizowana jest poprzez aktywację powierzchni i jest przymocowana do wewnętrznej powierzchni kanału, przez co pozostaje na swoim miejscu przez cały czas.

Natomiast uwaga rosyjskich naukowców w ciągu ostatnich 20 lat koncentrowała się głównie na projektowaniu gorsetów medycznych dla pacjentów z zaburzeniami układu mięśniowo-szkieletowego. Są to ortopedyczne modele korektorów postawy, Tak zwanych wertykalizatorów, oraz różnego rodzaju opasek służących do masażu itp.

Oryginalna konstrukcja gorsetu jako niezależnego produktu i górnej części sukienki została zaproponowana przez L. L. Abramova. Jej gorset składa się z 5 do 26 części, przyklejonych jedną lub dwiema warstwami i zszytych, ze wstawionymi plastikowymi kośćmi, z zamkiem błyskawicznym, oraz dodatkowego gorsetu 2-6 części, podobnie przetworzonych i połączonych z głównym gorsetem wzdłuż szwów bocznych. Ponadto dodatkowy gorset jest wyposażony w pętle i sznurowanie.

Poszukiwania patentowe wykazały, że nowoczesny gorset jako element bielizny spełnia swoją podstawową funkcję i jest wygodny w obsłudze. Jednak w nowoczesnych stanikach ślubnych i wieczorowych gorset jest używany jako stanik, tj. jako element odzieży wierzchniej. W tym przypadku, oprócz głównej funkcji – prostowania sylwetki, gorset stanowi element ogólnego design.

Sznurowanie znajdujące się z tyłu powoduje potrzebę pomocy z zewnątrz podczas zakładania stroju i napinania. Obecność zapięcia z przodu ułatwia proces zdejmowania i zakładania stroju oraz wyklucza pomoc z zewnątrz, jednak znacznie zmniejsza obszar dekoracji przodu produktu.